De schilderijen van Margreet van Donselaar (1959) hebben een geheel eigen stijl. Zij is autodidact en laat zich inspireren door de wereld om haar heen. De mens staat dan ook centraal in haar werk. De realiteit geeft zij vervolgens een eigen interpretatie. Hiervoor gebruikt zij de ene keer uitbundige, de andere keer ingetogen kleuren. Zij werkt voornamelijk met acrylverf op doek. 

‘Het idee ontstaat en dan volgt de gretigheid dit aan het doek toe te vertrouwen.  Al schilderend krijgen de ideeën vorm in beeltenissen en kleuren. Pas als er echt een geheel is, is het schilderij af.’